روش کار لنگرها

این واقعیت که یک لنگر می تواند یک کشتی را "ترمز" کند تا حد زیادی به دلیل فیزیک لنگرها است.

روش کار لنگرها

پنجه لنگر مهمترین قسمت لنگر است که به خاک می چسبد. پس از لنگر انداختن کشتی، لنگر تحت کشش زنجیر لنگر به ته آب فرو می‌رود. در پایین آب، میله های لنگر نیرو می دهند، بنابراین لنگر در سطحی قرار می گیرد که عمود بر سطح پایینی خواهد بود. در این زمان، پنجه لنگر با کف آب تماس می گیرد. طول زنجیره لنگر اغلب بیشتر از عمق آب است. بنابراین، زنجیره لنگر در سطح پایین قرار می گیرد.

هنگامی که کشتی دچار اختلال می شود (مانند امواج)، زنجیر لنگر کشیده می شود و لنگر در پایین آب تحت یک نیروی افقی در اتصال زنجیره لنگر قرار می گیرد. در عین حال، گرانش خود لنگر بر روی نقطه تماس بین پنجه لنگر و کف آب تأثیر می گذارد. ترکیب این دو نیرو باعث می شود لنگر به صورت مورب به سمت پایین حرکت کند. اینها مراحل لنگر انداختن در خاک هستند. پس از اینکه لنگر به کف آب کشیده شد، می تواند توانایی لنگر انداختن را برای کشتی فراهم کند.

لنگر معادل ترمز دستی ماشین است و وسیله ای ضروری برای تضمین ایمنی کشتی است. وظیفه اصلی لنگر، تثبیت و تثبیت کشتی است، ترجیحاً با قلاب کردن یک جسم ثابت در آب. یکی دیگر از عواملی که کشتی را در آب متوقف می کند، زنجیر لنگر است و وزن زنجیر لنگر نیز عامل مهمی در ایمن سازی کشتی است.

فرآیند لنگر انداختن؛ لنگر با لمس تاج لنگر شروع می شود، سپس بدنه لنگر دراز می کشد، در این مرحله نوک پنجه لنگر نیز تحت تأثیر میله تعادل، پایین را لمس می کند، اما در آن گیر نمی کند. شن و ماسه. قایق به رها کردن طول معینی از زنجیر لنگر ادامه می‌دهد به طوری که بیشتر آن در پایین قرار می‌گیرد.

امکان لنگر انداختن در جایی وجود ندارد، بهترین بستر کف ماسه ای و سنگی است و به دنبال آن کف گلی قرار دارد و لنگر انداختن روی بستر صخره دشوار است، ایجاد چسبندگی ممکن است دشوار باشد یا ممکن است بلند کردن لنگر دشوار باشد. زیرا در سنگ ها گیر کرده است. ممکن است ایجاد چسبندگی دشوار باشد، یا ممکن است در سنگ ها گیر کند و لنگر انداختن آن دشوار باشد. عمق آب خیلی زیاد است مثلاً در اقیانوس سه چهار هزار متر عمق دارد و برای لنگر انداختن هم مناسب نیست. اینکه آیا آن مکان‌ها برای لنگر انداختن مناسب هستند یا خیر، از قبل در نمودارها مشخص شده است و ملوانان با تجربه این را می‌دانند.

وضعیت و عملکرد لنگر قایق:

هنگام انداختن لنگر، از سرعت زیاد استفاده نکنید، بلکه به آرامی لنگر را پایین بیاورید. سرعت بیش از حد باعث ایجاد مشکل در ترمزگیری لنگر و زنجیر لنگر می شود که ممکن است به موتور لنگر آسیب برساند و حتی ممکن است عواقب جدی دیگری داشته باشد. قایق به رها کردن طول معینی از زنجیر لنگر ادامه خواهد داد به طوری که بیشتر آن در قسمت پایین صاف باشد. در این مرحله، با حرکت به سمت عقب و کشیدن زنجیره لنگر به سمت عقب، پنجه لنگر D با ترکیب نیروی گرانش روی بدنه لنگر و کشش زنجیره لنگر وارد شن و ماسه می شود.

در این مرحله، کشتی مقداری از زنجیره لنگر را کمی بازیابی می کند. به طور کلی، طول زنجیره لنگر آزاد شده باید 3-5 برابر عمق آب باشد. اگر زنجیره لنگر بیش از حد طولانی باشد، برد مانور کشتی افزایش می یابد و به راحتی با کشتی های لنگر انداخته برخورد می شود. اگر زنجیر لنگر خیلی کوتاه باشد، به راحتی می توان بدنه لنگر را به سمت بالا کشید که باعث شل شدن لنگر و از دست دادن اثر چسبندگی می شود. پس از اینکه لنگر زمین را می گیرد، معادل ضربه زدن به چوب زمین است، در حالی که زنجیر لنگر، پس از انداختن، اساساً فقط نیروی کششی را در سطح زیرلایه دارد، که در آن نیروی چنگ زدن لنگر بیشترین میزان را دارد.

هنگام بلند کردن لنگر، کشتی به سمت جلو حرکت می کند در حالی که به آرامی زنجیر لنگر را جمع می کند و در نقطه ای نزدیک به لنگر، زنجیر لنگر را صاف می کند، در این زمان، نقطه A میله لنگر تحت کشش لنگر به سمت بالا بلند می شود. زنجیر لنگر، و لنگر با تاج لنگر B به عنوان محور از بستر بلند می شود، و پنجه لنگر D با استفاده از اصل اهرم از بستر خارج می شود، سپس کشتی به عقب کشیدن لنگر ادامه می دهد. زنجیر کنید تا لنگر از آب بیرون کشیده شود.

موارد بالا اصل کار لنگر است، حالا متوجه شدید؟